Czym charakteryzuje się nerwica natręctw?

Czym charakteryzuje się nerwica natręctw?

Nerwica natręctw, zwana też zaburzeniem obsesyjno-kompulsywnym, to schorzenie utrudniające codzienne funkcjonowanie. Nasilające się z czasem objawy bywają bardzo uciążliwe zarówno dla chorego, jak i jego otoczenia. Czym się objawia nerwica natręctw, jakie są jej przyczyny oraz na czym polega terapia łagodząca jej występowanie? O tym wszystkim przeczytasz w naszym artykule.

Jak rozpoznać nerwicę natręctw?

Bardzo trudno jest ustalić dokładny moment, kiedy pacjent zaczyna cierpieć na tę chorobę. Jej kryteria rozpoznania i objawy bywają różne oraz pojawiają się nieregularnie. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne w pierwszej fazie mogą przybierać formę niegroźnych rytuałów czy myśli, które towarzyszą choremu każdego dnia, lecz nie wpływają  w znaczący sposób na jego funkcjonowanie. Natręctwa mogą być również skutkiem konkretnych wydarzeń, jakie miały miejsce w życiu. 

Objawy nerwicy natręctw

Schorzenie to należy do zaburzeń lękowych. Jej objawy stale nawracają, nie pozwalając pacjentowi normalnie funkcjonować. Wyróżniamy dwa typy objawów. Są to obsesje, a więc natrętne myśli oraz kompulsje – czynności przymusowe.

Osoba chora może doświadczać jednego z tych objawów lub obu równocześnie. Przykładami natręctw są: 

  • częste mycie rąk,
  • stałe sprawdzanie, czy drzwi są dobrze zamknięte, a kurki od gazu zakręcone,
  • pilnowanie, czy książki na regale są ustawione symetrycznie,
  • maniakalne liczenie schodów,
  • strach o najbliższych podczas wykonywania ich codziennych obowiązków.

Przyczyny zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych

Głównym problemem osoby dotkniętej tym zaburzeniem jest strach, że jeśli nie wykona założonej czynności, stanie się coś złego. Lęk jest tak wielki, że musi wykonać swój rytuał, aby nieco się uspokoić. Im więcej o tym myśli, tym częściej powtarza swoje natręctwa. W ten sposób pacjent nakręca się coraz mocniej do tego stopnia, że nie jest w stanie wykonywać podstawowych obowiązków w ciągu dnia. 

Mimo że osoba z nerwicą natręctw wie, że jej działania nie mają sensu, nie jest w stanie przestać ich wykonywać. Widzi absurdalność swojego zachowania, ale przeświadczenie o grożącym niebezpieczeństwie jest silniejsze.

Przyczyn takiego zachowania można szukać na wielu płaszczyznach. Mają tu znaczenie zarówno czynniki genetyczne, jak również perfekcjonistyczne cechy charakteru chorego oraz jego długotrwałe przyzwyczajenia. Mogą być one skutkiem sposobu wychowania lub uczenia się konkretnych zasad współżycia w społeczeństwie.

Leczenie

Istnieją dwie metody leczenia. Pierwsza część to terapia poznawczo-behawioralna, podczas której pacjent uczy się, jak powstrzymywać się od wykonywania natrętnych czynności czy odpędzania uciążliwych myśli. Druga to stopień leczenia to farmakoterapia polegająca na podawaniu leków z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny.