Wczesne doświadczenia traumatyczne – jak mogą wpłynąć na dalsze życie?

Wczesne doświadczenia traumatyczne – jak mogą wpłynąć na dalsze życie?

Czym jest wczesnodziecięca trauma i jak może wpłynąć na dorosłe życie?

Wczesnodziecięca trauma to ciężkie lub chroniczne wydarzenie takie jak poważne lekceważenie, napaść fizyczna, nadużywanie substancji psychoaktywnych (w tym alkoholu) przez rodziców lub nadużycie seksualne (zwłaszcza przez rodziców). Istnieje szereg innych wydarzeń, które na mocy ich osobistego znaczenia mogą mieć traumatyczne znaczenie dla określonego człowieka. Wymienione powyżej zdarzenia są najczęściej powtarzającymi się dramatycznymi zdarzeniami doświadczanymi przez osoby, które w dorosłym życiu borykają się z zaburzeniami psychicznymi. Z badań wynika, że 81 procent pacjentów u których zdiagnozowano zaburzenia osobowości borderline doświadczyło jednej lub więcej z wymienionych traumatycznych doświadczeń. 

Następstwa traumy dziecięcej

Doznanie traumy dziecięcej może powodować zespół stresu pourazowego. Poszczególne sposoby radzenia sobie z przeciążającymi doświadczeniami mogą czynić jednostkę bardziej wrażliwą na dalszą krzywdę, prowadzić do powtarzania traumy na drodze samokrzywdzenia, wchodzenia w rolę ofiary innych lub nieświadome prowokowanie kolejnych doświadczeń pozornie przypadkowego życiowego nieszczęścia. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy może być trwałe rozregulowanie neurobiologiczne, które powoduje wczesnodziecięca trauma. 

Wiele osób, które w dzieciństwie doświadczyło zdarzeń traumatycznych w życiu dorosłym doświadcza wiele różnorodnych problemów psychicznych.

Główne z nich, to:

• bezsenność;
• dysfunkcje seksualne;
• doświadczenia bycia nierzeczywistym lub pozbawionym tożsamości;
• poczucie uporczywego i wszechogarniającego gniewu;
• pragnienie unicestwienia (kogoś lub siebie samego);
• samookaleczenia;
• uzależnienie od substancji psychoaktywnej.

Trauma może rozwinąć w jednostce skrajne reakcje na doświadczany w życiu stres.

W reakcjach, które można ogólnie określić jako nadwrażliwość dominować będzie nadmierny niepokój i wyczulenie na różnego rodzaju przypadłości, które większość ludzi uznaje za niewielkie lub niezagrażające. Osoby takie doświadczają silnego lęku w sytuacjach choroby lub dysfunkcji ciała, co nasila odczuwanie bólu i objawów chorobowych. Do zaburzeń będących konsekwencją traumy należą m.in. napięciowe bóle głowy, chroniczne zaburzenia przewodu pokarmowego i bóle brzuszne, miednicowe i pleców, drżenia, wrażenia dławienia oraz duszności. 

W reakcjach przeciwnych, które określić można jako znieczulicę, dominuje obniżony poziom reakcji na ból, zaprzeczenie troski o ciało i lekceważenie zdrowia fizycznego.  

Trauma doświadczona w dzieciństwie może naznaczyć cierpieniem całe życie. 

Jeśli czujesz, że traumatyczne wydarzenia z przeszłości wpływają na twoje obecne życie, spróbuj przełamać lęk lub wstyd i zgłoś się po pomoc. Specjaliści przyjmujący pacjentów w gabinetach psychologicznych pomogą ci w pokonaniu traumy i pomogą Ci przywrócić radość życia. 

Bibliografia:

Horowitz Mardi J. (red.). Essential Papers on Posttraumatic Stress Disorder, 1999.

Koeningsberg, H.W., Kernberg, O.F., Stone, M.H., Appelbaum, A.H., Yeomans, F.E., Diamond, D., Borderline Patients: Extending the Limits of Treatability. (2000). Basic Books. New York.