Co to jest relacja terapeutyczna?

Co to jest relacja terapeutyczna?

Psychoterapia opiera się na wytworzonej relacji między terapeutą a pacjentem. Taka relacja nazywana jest terapeutyczną. Więź tego rodzaju powstaje podczas kolejnych spotkań terapeutycznych. Zbudowanie pozytywnej relacji terapeutycznej jest bardzo ważnym elementem, który decyduje o tym, czy terapia się powiedzie i odniesie oczekiwany skutek. W budowaniu relacji terapeutycznej swoją rolę ma zarówno terapeuta, jak i pacjent.

Jak osiągnąć relację terapeutyczną?

Pierwszym warunkiem, aby stworzyć pozytywną relację terapeutyczną jest to, aby obie strony, czyli pacjent i terapeuta, były przekonane, że terapia faktycznie może przynieść korzyść i że uda się osiągnąć oczekiwaną zmianę. Relacja terapeutyczna to przede wszystkim dwie rzeczy: więź emocjonalna i wzajemne zrozumienie między pacjentem a terapeutą. To także proces, które musi zostać zapoczątkowany i podtrzymywany w trakcie kolejnych spotkań. Wyróżnia się dwa główne zjawiska, które składają się na relację terapeutyczną. Z jednej strony jest zjawisko przeniesienia, a z drugiej przeciwprzeniesienia. To pierwsze dotyczy pacjenta i polega na tym, że osoba zgłaszająca się na terapię ujawnia nieświadomie swoje zachowania i doświadczenia z codziennego życia także w kontakcie z psychoterapeutą. Z kolei psychoterapeuta dokonuje wtedy przeciwprzeniesienia, co oznacza, że wyłapuje on przeniesienie pacjenta i w odpowiedni sposób na nie odpowiada. W ten sposób zachowania pacjenta i jego dotychczasowe sposoby budowania relacji mogą być kształtowane. Jeszcze jednym ważnym elementem pozytywnej relacji terapeutycznej jest jej autentyczność. Oznacza to, że powinna opierać się na realnych zachowaniach pacjenta i terapeuty.

Co utrudnia zbudowanie prawidłowej relacji terapeutycznej?

Wśród elementów utrudniających to zadanie wymienia się między innymi: brak chęci brania odpowiedzialności za swoje zachowanie ze strony pacjenta, chłód w stosunkach międzyludzkich, a także niewypowiedzianą potrzebę otrzymywania od terapeuty więcej niż jest on w stanie zaoferować. W przypadku ostatniego z elementów przykładem może być sytuacja, w której pacjent oczekuje, że terapeuta będzie mu poświęcał czas także poza godzinami sesji. Jeśli terapeuta nie jest w stanie zapewnić dodatkowego czasu pacjentowi, ten odbiera to negatywnie. W efekcie mogą pojawić się u niego pejoratywne emocje, które popsują relację. Z drugiej strony terapeuta musi odpowiednio dobrać metody terapeutyczne, ponieważ może to zaważyć na relacji z pacjentem.